Harkiv kentinden Eskişehir’deki kızının yanına gelen Ludmila Şatieva, ‘Metrolar çalışmıyordu. Taksi bulamadık. Torunumun arkadaşı taksici. O bizi Harkiv Tren İstasyonu’nu ulaştırdı. Oradan da trenle Lviv’e geldik. Lviv’den Polonya’ya ulaştık.’ dedi.

Ukrayna’daki savaştan kaçıp Türkiye’de sığınmak için torunuyla yola çıkan kadın, 8 gün süren zorlu yolculuğun ardından Eskişehir’deki kızının yanına ulaştı.

Eşini, oğlunu ve gelinini ülkesinde bırakıp kızı Lubov Şatieva’nın evine gelen 65 yaşındaki Ludmila Şatieva, AA muhabirine, 24 Şubat’ta saat 04.00’te başlayan bombalamayla ne yapacaklarını bilemediklerini söyledi.

Savaşın ilk zamanlarında Harkiv’in sadece gece ve akşam bombalandığını anlatan Şatieva, “Şimdi kent sürekli bombalanıyor. İnsanlar orada çok zor durumda.” dedi.

Şatieva, böyle bir savaşın olacağını kimsenin beklemediğini belirterek, 200 kişinin olduğu bir sığınakta saklandığını dile getirdi.

Çok korktuklarını ifade eden Şatieva, şu değerlendirmede bulundu: “Ne yapacağımızı bilemedik. Çok üzüldük. Tüm planlarımız altüst oldu. Türkiye’de yaşayan kızım Lubov Şatieva ile damadım Çetin Kutluay beni Türkiye’ye çağırdı. Oğlumun oğlu, torunum Artem Kurganskiy ile 7 Mart’ta yolculuğa başladım. Metrolar çalışmıyordu. Taksi bulamadık. Torunumun arkadaşı taksici. O bizi Harkiv Tren İstasyonu’nu ulaştırdı. Oradan da trenle Lviv’e geldik. Lviv’den Polonya’ya ulaştık. Daha sonra Macaristan, Romanya ve Bulgaristan üzerinden Türkiye’ye geldik. Paramız olmadığı için Bulgaristan’da 2 gece otogarda kaldık. 15 Mart’ta Eskişehir’e ulaştık.”

Ludmila Şatieva, Harkiv’de kalanların çoğunun metroda ve sığınıklarda yaşamlarını sürdürmek zorunda olduğuna dikkati çekti.

Yüzlerce evin bombalandığına değinen Şatieva, “İnsanların hiçbir şeyi kalmadı. Yemek, su, ilaç, elbise yok. Çok fazla yardım lazım. Askerlerin savaşması için malzeme lazım. Türkiye’de güvendeyiz ama aklımız orada.” dedi.

“Yakınlarımızdan haber almakta zorlanıyoruz”

9. sınıf öğrencisi 15 yaşındaki Artem Kurganskiy ise savaşın başlamasının ardından binlerce kişiyle metroyu sığınak olarak kullandıkları bilgisini verdi.

Harkiv’de bıraktığı ailesini çok özlediğini vurgulayan Kurganskiy, “Pek çok arkadaşım yurt dışına gitti. İki arkadaşım savaşta hayatını kaybetti. Savaş nedeniyle tüm planlarımız iptal oldu. Savaşın son bulmasını ve Ukrayna’ya dönmeyi istiyorum.” ifadesini kullandı.

Annesi ve yeğenine kucak açan Lubov Şatieva da savaştan önce Harkiv’de çok güzel bir hayatın olduğunu, kentte parkların, restoranların, kafelerin ve birçok eğlenme mekanının bulunduğunu belirtti.

Savaş nedeniyle herkesin işini, yakınlarını, ailelerini kaybettiğini anlatan Şatieva, “Harkiv’de bir yıl önce çok güzel bir hayvanat bahçesi açılmıştı. Şu anda hayvanlar da telef oldu. Yakınlarımızdan haber almakta zorlanıyoruz. İnternet ve elektrik yok.” diye konuştu.

AA